Brokat

Oryginał

Te parę prostych zdań nie przejdzie mi przez krtań.

To kosztuje mniej niż wdech. Nie wiem, jaki masz w tym cel.

Nie umiem zrozumieć cię.

Zmieniasz swój głos jak chęt. Piekło odnalazłem też.

Zrzucisz z twarzy maskę i wiem. Wolę zostać faziem.

-To wtedy miało sens. -W żyłach buzuje mi krew.

Wszystko, co robię, to grzech. Proszę, już nie rób mi scen.

Nie wiesz, skąd mam w sobie gniew. Popatrzę w lustro, czy ten. Ponoć się czuję jak śmieć.

Na oczach brokat, a wciąż gnijesz od środka.

Został mi gorzki posmak jak whiskey z lodem.

Na oczach brokat, a wciąż gnije od środka.

Czemu wszystko, co kocham, trawię jak ogień? Trawię jak ogień. Ostatni krąg.

Czasami ciężko mi się z ręki.

Tak jak bólewne dłonie.

Szukasz ofiar, byle tylko wbijać swoje zęby. Nie wiem, co mówiłaś.

Nie rozumiem werwy. Wątpię, że ty kiedykolwiek z tym zwyciężysz.

Nie chcesz, by ktokolwiek był -od ciebie lepszy.

-Nie wiem, jak otworzyć przed kimś swoje serce. Od lat uzbrojony przed nim stoję cerber.

Kiedyś chciałabym dać od siebie ciut więcej.

Wiem, że nie zrobię nic.

Brak mi sił.

Oczy się szlą, a ja -ledwo kłócę się z tobą.

-Na oczach brokat, a wciąż gnijesz od środka. Został mi gorzki posmak jak whiskey z lodem.

Na oczach brokat, a wciąż gnije od środka.

Czemu wszystko, co kocham, trawię jak ogień?

Trawię jak ogień. Trawię jak ogień.

Trawię jak ogień.