Pensão

Wydaje się, że to piosenka, która brzmi prosto spod kaptura, założonego nie dla stylu, ale po to, aby nie spotykać się wzrokiem z ludźmi i ich pytaniami. Wszystko jest zbyt intensywne – uczucia, błędy, oczekiwania innych, hałas w głowie. Tam, gdzie powinna być miłość, są podejrzenia i emerytura na dziecko. Tam, gdzie pragnie się ciszy, są głośne wnioski i opinie innych. Tętno jest nierówne, myśli sypią się jak śrubki ze starej konsoli. A głos jakby drażni nerwy: szybko, ostro, bez przeprosin. Utwór nie jest o żal. O zmęczeniu. I o tym, jak to jest być w środku życia, którego nikt nie zamierzał upraszczać.